سلام ۷۱.

به سادگی پنج بهمن ماه هزار و سيصد و شصت و درد می گذرد و گهواره ای در پيچ و تابهای خود کودکی را می خواباند که در هزاره های گذشته هرگز مانندی نداشته است! اما کودک خسته از تولدی که انگار زود هنگام، نه دير هنگام، نه هيچ هنگام می نمايد، زار می زند و انگار همه دنيا را هم خسته می کند! به سادگی پنج بهمن ماه هزار سيصدو شصت و يک می گذرد و نوزاد آرام می گيرد! شايد رويای ۵ بهمنی را می بيند که کوله بار اين خستگی هزارساله را ته دره خاطرات پرت می کند و به روی «تو» لبخند می زند... بگذار از دريچه چشم «تو» بنگرم، لبخند ماه را ...

يا حق.

http://www.avayearam.com/poem/ShowCatedit.asp?code=ZczPG9TCgS

 

آنچه «دل» ام خواست نه آن می شود، هر چه «خدا» خواست همان می شود ...

 

لینک این نوشته