نوروز 86

این روزها

  گناه 

        سراغم را می گیرد

            وقتی زن های بابا را می شمرم!

وقتی

  نی نی کوچولو را قورت می دهم

        که مادرم نفهمد و

            بعد گریه می کنم ...

                                     فراموش./

وقتی

فکر می کنم چقدر ما آدمها

       موشهای فراموش کاری هستیم!

وقتی

خاطره اش را

      می گذارم لای قایق کاغذی و

              به‌ آب می سپارمش

                           ...

وقتی

هجوم خاطره ها باز توی کلاف سردرگم ذهنم

       اود می کند و وول می خورند و

                آن وقت

                            چیزی در رگهام

                                    سیاه می شود و

                                                  در نبضم کند!

حالا

پایم، قلم می شود انگار

    و نوشته هاش

        قدم قدم، کلمه به کلمه

                 صفحات سیاه روحم را سپید می کنند!

 

/ 13 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
غرقه در شکر و اشک

آه... آه که خاطره ها کشنده ترین سلاح تواند... حتی اگر این همه سال گذشته باشد... نگاه کن ...باز نوشته هایت بر نبض هام طرحی سیاه قلم زده است... معیار زیبایی من! کلکت نویسا

ماری

سلام. خوشحال شدم از دیدار مجددت

مسافر سكوت

وقتي خاطره‌ها عود مي‌كنند و وول مي‌خورند، يعني از آن‌ها گذشته‌ايم و تمام شده‌اند و بزرگ‌تر از آن‌ها شده‌ايم اما نبايد يادمان برودشان.

محمدحسین.ب

با عرض سلام خدمت شما دوست گرامی،وب پر محتوا،زیبا ودلنشینی دارید با عنوان "او با سپاهی از شهیدان می آید" آپ هستم و منتظر حضور گرمتون[گل] حتما در نظر سنجی شرکت کنین خوشحال میشم در صورت تمایل شما،باهم تبادل لینک داشته باشیم یا حق

باران

صفحات خاکستری روحم را نقره ای می کند...

بیژن

پایم قلم می شود ... تا پس بدهد رنگ راه های نرفته را ... // خیلی نوشته زیبایی بود بت عیار. ما آدم های فراموشکار ... //